Arıbunu'nda çıkartma yapıldığı gün ve saatlerde Seddülbahir bölgesinde Tekke Burnu, Ertuğrul Koyu, Marto ve Sıygındere noktalarına da çıkartma yapılmıştır. 12 taburdan kurulu çıkartma kuvvetleri, filolarınında kuvvetli desteği ile iki yaya, bir jandarma taburu, bir sahra taburu ve bir-iki bataryayı kapsayan Türk kuvvetleriyle güçlükle savaşmışlardır. Bir gün sonra taburlarının sayılarını 40'a çıkarmakla ancak sahilde tutunabilmişlerdir. Bunların karşısında Türk kuvvetlerinin mevcudu ancak 9 tabura çıkabilmişti. Düşmanın üstünlüğü karşısında Türk kuvvetleri ikinci savunma hattına çekilmiş ve burada yarımadanın boşaltılmasına kadar kalmışlardır. Çıkartmayı izleyen 80 gün içinde de her iki tarafın kesin zafer kazanmak için yaptıkları saldırılarla karşıt saldırılar, olumlu sonuç vermedi. Şu da var ki, çok kısa bir zaman içinde yarımadayı ele geçireceklerini hesaplamış olan düşmanların varsayımlarının yanlış çıkması, onları moral kırıklığına uğratmıştı.
25 Nisan günü, Müttefik Kuvvetleri Donanmanın koruyucu bombardımanı altında, beş ayrı yerden Gelibolu Yarımadası’na çıkmaya başladılar. İngiliz ve Hint birliklerinin çıkarıldığı ilk hedef , güneyde Alçıtepe’yi ele geçirip Kilitbahir platosuna ilerlemek, oradaki merkez tabyalarını susturduktan sonra Boğaz’ın giriş bölgesini ele geçirmekti. Burada Müttefik donanmasına bağlı savaş gemilerinin yaptığı bombardımanın şiddetine bir örnek vermek gerekirse; sadece Ertuğrul Koyu sırtlarındaki 26. Alayın 10.Bölüğünün savunma mevzilerine 4650 mermi atılmıştı.
Buna rağmen Türk bataryaları ve kuvvetleri imha olunamadığından İngiliz Birlikleri ağır kayıplar vermekte ve bu durum, Müttefik kuvvetler arasında büyük bir şaşkınlık yaratmaktaydı. Bu günlerde, gerçek bir kahramanlık destanı yaratan Yahya Çavuş’un takımı, işte bu 10. Bölüğün takımıdır.
Temmuz 1915 sonuna kadar, çok kanlı geçen, göğüs göğüse süngü hücumları ve karşı hücumlarla süren Kirte-Kerevizdere- Zığındere Muharebeleri, özellikle Türk birliklerinin, Müttefik Donanması’nın ateşinden korunmak amacıyla, gece yaptıkları süngü hücumlar şeklinde olmuştur. Sekiz gün, geceli gündüzlü süngü hücumlarıyla geçen Zığındere muharebesi, iki taraf için de kayıpların en fazla olanı ve en kanlı geçenidir.
Bu bölgedeki harekat ağustos ayıyla birlikte mevzi muharebesine dönüşür. Böylece işgal kuvvetleri, 3-4 kilometrelik bir arazide çakılıp kalmış, Alçıtepe ve Kirte ele geçirilememiş, durum boşaltmaya kadar değişmeden böylece devam etmiştir.
Çanakkale Savaşları 
